Articles

Please enjoy reading

រូបភាពគតិយុត្តរបស់គ្រឹះស្ថានដែលធ្វើប្រតិបត្តិការធនាគារ

ច្បាប់ស្តីពីគ្រឹះស្ថានធនាគារ និងហិរញ្ញវត្ថុ ដែលត្រូវបានប្រកាសឱ្យប្រើនៅឆ្នាំ១៩៩៩ ជាពិេសស មាត្រា ១ បានផ្តល់និយមន័យដល់ “ធនាគារ” ថាជានីតិបុគ្គលដែលមាននីតិសម្បទាពិសេសក្នុងការជ្រើសរើសយកប្រតិបត្តិការធនាគារជាមុខរបរប្រក្រតី។ តើនីតិបុគ្គលប្រភេទណា ឬគ្រឹះស្ថានត្រូវមានរូបភាពគតិយុត្ត ឬទម្រង់បែបណា ទើបអាចត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើប្រតិបត្តិការធនាគារបាន? អត្ថបទនេះពិភាក្សា និងឆ្លើយដោយសង្ខេបទៅនឹងសំណួរដែលបានលើកឡើងខាងដើមនេះ។ អត្ថបទនេះ នឹងមិនពិភាក្សាអំពីលក្ខខណ្ឌតម្រូវផ្សេងទៀតដើម្បីទទួលបានការអនុញ្ញាតក្នុងការធ្វើអាជីវកម្មធនាគារឡើយ។ ច្បាប់ស្តីពីគ្រឹះស្ថានធនាគារ និងហិរញ្ញវត្ថុ ជំពូកទី ៣ ដែលមានចំណងជើងថា “រូបភាពគតិយុត្តរបស់គ្រឹះស្ថានចំណុះច្បាប់នេះ” បានកំណត់រូបភាពគតិយុត្ត ឬប្រភេទនៃនីតិបុគ្គលដែលអាចត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើអាជីវកម្មធនាគារ ដូចខាងក្រោម៖ ១. ក្រុមហ៊ុនភាគហ៊ុននៃច្បាប់ពាណិជ្ជកម្ម៖ យោងមាត្រា ១១ នៃច្បាប់ស្តីពីគ្រឹះស្ថានធនាគារ និងហិរញ្ញវត្ថុ គ្រឹះស្ថានដែលអាចធ្វើអាជីវកម្មធនាគារត្រូវតែបានបង្កើតឡើង ក្រោមរូបភាពជាក្រុមហ៊ុនភាគហ៊ុននៃច្បាប់ពាណិជ្ជកម្ម។ តើក្រុមហ៊ុនភាគហ៊ុននៃច្បាប់ពាណិជ្ជកម្មជាក្រុមហ៊ុនបែបណា? ច្បាប់ស្តីពីសហគ្រាសពាណិជ្ជកម្មដែលត្រូវបានប្រកាសឱ្យប្រើនៅឆ្នាំ២០០៥ បានកំណត់ទម្រង់ ២ ប្រភេទនៃក្រុមហ៊ុនដែលធ្វើពាណិជ្ជកិច្ចនៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។ ទម្រង់ ទី១ គឺជាក្រុមហ៊ុនសហកម្មសិទ្ធិ ដែលត្រូវបានបែងចែកជាក្រុមហ៊ុនសហកម្មសិទ្ធិទូទៅ និងក្រុមហ៊ុនសហកម្មសិទ្ធិមានកម្រិត។ ទម្រង់ ទី២ គឺជាក្រុមហ៊ុនមូលធន ដែលត្រូវបានបែងចែកជា ក្រុមហ៊ុនឯកជនទទួលខុសត្រូវមានកម្រិត និងក្រុមហ៊ុនមហាជនទទួលខុសត្រូវមានកម្រិត។ (មាត្រា ១ នៃច្បាប់ស្តីពីសហគ្រាសពាណិជ្ជកម្ម) តើក្រុមហ៊ុនទាំង ២ ទម្រង់ខាងលើ សុទ្ធតែអាចធ្វើអាជីវកម្មធនាគារបាន … Continue reading រូបភាពគតិយុត្តរបស់គ្រឹះស្ថានដែលធ្វើប្រតិបត្តិការធនាគារ

ប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមា

ប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមាដែលបានគ្រប់គ្រងដោយមាត្រា ១០៤ មាត្រា ១០៥ មាត្រា ១០៦ មាត្រា ១០៧ មាត្រា ១០៨ និងមាត្រា ១០៩ នៃច្បាប់ស្តីពីការងារឆ្នាំ១៩៩៧ ត្រូវបាននិរាករណ៍ដោយច្បាប់ស្តីពីប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមាដែលត្រូវបានប្រកាសឲ្យប្រើនៅថ្ងៃទី០៦ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០១៨ កន្លងទៅនេះ។ អត្ថបទនេះពិភាក្សាដោយសង្ខេបអំពីវិធានពាក់ព័ន្ធនឹងប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមានេះ។ ១.អ្វីទៅជាប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមា? ច្បាប់ស្តីពីប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមា មាត្រា ៤ កំណត់ថាប្រាក់ឈ្នួល យ៉ាងតិចណាស់ក៏ត្រូវឲ្យស្មើនឹងប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមាដែលជាប្រាក់ឈ្នួលកម្រិតទាបបំផុត និងត្រូវបានកំណត់ដោយប្រកាសរបស់រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងទទួលបន្ទុកវិស័យការងារ។ ប្រកាសលេខ ៣៨៩/១៩ ចុះថ្ងៃទី២០ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០១៩ ស្តីពីការកំណត់ប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមាសម្រាប់កម្មករនិយោជិតផ្នែកវាយនភណ្ឌ កាត់ដេរ និងផលិតស្បែកជើងសម្រាប់ឆ្នាំ២០២០ របស់ក្រសួងការងារ និងបណ្តុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈបានកំណត់ប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមា ចំនួន ១៩០ ដុល្លារ អាមេរិក ក្នុងមួយខែ ដែល នឹងអនុវត្តចាប់ពីថ្ងៃទី០១ ខែមករា ឆ្នាំ២០២០ តទៅ។ នៅក្នុងអត្ថបទនេះ ប្រសិនបើមិនមានការកំណត់ជាក់លាក់ទេ មាត្រាដែល យោងគឺជាមាត្រានៃច្បាប់ស្តីពីប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមា។ ២.ហេតុអ្វីចាំបាច់ត្រូវមានប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមា? ប្រាក់ឈ្នួលគឺជាលក្ខខណ្ឌការងារចម្បងមួយនៅក្នុងទំនាក់ទំនងការងារ។ តាមគោលស្វ័យភាពនៃបុគ្គល (ក៏ដូចជាគោលការណ៍សេរីភាពនៃកិច្ចសន្យា) ក្នុងក្រមរដ្ឋប្បវេណីដែលគេស្គាល់ថាជាវិធានអាជ្ញាគតិ ឬនីតិរួម … Continue reading ប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមា

ក្រមរដ្ឋប្បវេណី និងច្បាប់ស្តីពីការងារ

ទំនាក់ទំនងការងារ គឺជាទំនាក់ទំនងមួយដែលកើតចេញពីកិច្ចសន្យាមួយប្រភេទ ដែលគេឲ្យឈ្មោះថា “កិច្ចសន្យាការងារ”។ កិច្ចសន្យាការងារនេះត្រូវបានគ្រប់គ្រងដោយច្បាប់ស្តីពីការងារដែលបានប្រកាសឲ្យប្រើនៅឆ្នាំ១៩៩៧ និងក្រមរដ្ឋប្បវេណី ដែលប្រកាសឲ្យអនុវត្តនៅឆ្នាំ២០១១។ អត្ថបទនេះពិភាក្សាដោយសង្ខេបថាតើក្រមរដ្ឋប្បវេណី និងច្បាប់ស្តីពីការងារមានទំនាក់ទំនងនឹងគ្នាយ៉ាងដូចម្តេចពាក់ព័ន្ធនឹងវិស័យការងារ? ១. ច្បាប់រួម និងច្បាប់ពិសេស ថ្វីត្បិតតែក្រមរដ្ឋប្បវេណីត្រូវបានអនុម័ត និងប្រកាសឲ្យប្រើក្រោយច្បាប់ស្តីពីការងារក៏ពិតមែន ក៏ប៉ុន្តែក្រមរដ្ឋប្បវេណីនេះត្រូវបានគេទទួលស្គាល់ថាជាច្បាប់រួម ឬច្បាប់គោលដែលគ្រប់គ្រងទំនាក់ទំនងឯកជនជាទូទៅ ហើយចំណែកឯច្បាប់ស្តីពីការងារវិញ ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាច្បាប់ពិសេសដែលគ្រប់គ្រងតែទំនាក់ទំនងការងារដែលជាផ្នែកមួយនៃទំនាក់ទំនងឯកជនតែប៉ុណ្ណោះ។ ឧទាហរណ៍ ក្រមរដ្ឋប្បវេណី ត្រង់មាត្រា ៦៦៨ កំណត់ថាចំពោះកិច្ចសន្យាការងារ ក្រៅពីបញ្ញត្តិដែលកំណត់នៅក្នុងក្រមរដ្ឋប្បវេណី ត្រូវអនុលោមតាមបញ្ញត្តិនៃច្បាប់ការងារ។ ចំណែកឯច្បាប់ស្តីពីការងារវិញ មាត្រា ៦៥ ចែងថា កិច្ចសន្យាការងារគឺជាកិច្ចសន្យាដែលបង្កើតឲ្យមានទំនាក់ទំនងផ្នែកការងាររវាងកម្មករនិយោជិត និងនិយោជក។ កិច្ចសន្យានេះត្រូវនៅក្រោមវិធានអាជ្ញាគតិ ហើយអាចនឹងធ្វើទៅតាមទម្រង់ដែលភាគីទាំងសងខាងបានព្រមព្រៀងគ្នា។ ហេតុដូចនេះ ក្នុងករណីដែលមានបញ្ហានៃទំនាក់ទំនងការងារ គេត្រូវពឹងផ្អែកលើវិធាននៃច្បាប់ស្តីពីការងារដេីម្បីដោះស្រាយ។ ក៏ប៉ុន្តែ ក្នុងករណីដែលច្បាប់ស្តីពីការងារមិនអាចដោះស្រាយបញ្ហានេះបានទេ គេអាចពឹងផ្អែកលើវិធានទូទៅដែលមាននៅក្នុងក្រមរដ្ឋប្បវេណី។ ២. ការគោរពស្វ័យភាពរបស់បុគ្គល ដូចបានរៀបរាប់ខាងលើ ដោយហេតុថាទំនាក់ទំនងការងារកើតចេញពីកិច្ចសន្យាការងារ ពោលគឺកើតចេញពីឆន្ទៈដោយសេរីរបស់កម្មករនិយោជិត និងនិយោជក បញ្ញត្តិនៃច្បាប់ការងារស្តីពីកិច្ចសន្យាការងារក៏បានតាក់តែងឡើងដោយផ្អែកលើគោលការណ៍ស្វ័យភាពបុគ្គលដែលមានកំណត់នៅក្នុងក្រមរដ្ឋប្បវេណីដែរ។ មាត្រា ៣ នៃក្រមរដ្ឋប្បវេណីចែងថា ក្រមរដ្ឋប្បវេណីនេះគោរពនូវសេរីភាពខាងឆន្ទៈរបស់បុគ្គល និងបញ្ញត្តអំពីទំនាក់ទំនងគតិយុត្តប្រកបដោយសមភាពរវាងបុគ្គលឯកជន ដោយរួមបញ្ចូលទាំងនីតិបុគ្គល។ ផ្តើមចេញពីគោលការណ៍នេះ មាត្រា ៦៦៤ … Continue reading ក្រមរដ្ឋប្បវេណី និងច្បាប់ស្តីពីការងារ

ការឈប់សំរាកឈឺ

អវត្តមានរបស់កម្មករនិយោជិតពីការងារដោយគ្មានហេតុផលត្រឹមត្រូវ ឬគ្មានការអនុញ្ញតរបស់និយោជកត្រូវបានចាត់ទុកថាជាកំហុសរបស់កម្មករនិយោជិត ហើយកម្មករនិយោជិតនោះអាចត្រូវទទួលរងការដាក់ពិន័យពីនិយោជកផងដែរ។ ដោយឡែក អវត្តមានរបស់កម្មករនិយោជិតពីការងារដោយសារជម្ងឺមិនត្រូវបានចាត់ទុកជាកំហុសឡើយ ពោលគឺជាអវត្តមានដែលបានអនុញ្ញាតដោយច្បាប់ស្តីពីការងាររបស់ប្រទេសកម្ពុជា។ អត្ថបទនេះ ពិភាក្សាដោយសង្ខេបអំពីវិធាននៃច្បាប់ស្តីពីការងារដែលគ្រប់គ្រងការឈប់សំរាករបស់កម្មករនិយោជិតដោយសារតែជំងឺឯកជន ពោលគឺពុំមែនជាជម្ងឺវិជ្ជាជីវៈ ឬគ្រោះថ្នាក់ការងារឡើយ។ យោងតាមមាត្រា ៧១ ចំណុច ៣ នៃច្បាប់ស្តីពីការងារ អវត្តមាននៃកម្មករនិយោជិតក្នុងករណីមានជម្ងឺដែលមានគ្រូពេទ្យផ្លូវការបានបញ្ជាក់ត្រឹមត្រូវគឺជាមូលហេតុមួយនៃការព្យួរកិច្ចសន្យាការងារ។ ថិរវេលាអវត្តមានដោយសារជម្ងឺដែលនាំឲ្យព្យួរកិច្ចសន្យាការងារនោះត្រូវបានកំណត់ត្រឹម ៦ ខែ ប៉ុន្តែអាចពន្យាររហូតដល់មានអ្នកផ្សេងមកជំនួសកម្មករនិយោជិតដែល មានជម្ងឺនោះ។ ក្នុងអំឡុងពេលនៃការព្យួរកិច្ចសន្យាការងារនេះ តើភាគីនៃកិច្ចសន្យាមានសិទ្ធិនិងកាតព្វកិច្ចយ៉ាងដូចម្តេច? មាត្រា ៧២ នៃច្បាប់ស្តីពីការងារកំណត់ថាការព្យួរកិច្ចសន្យាការងារនាំឲ្យប៉ះពាល់តែកាតព្វកិច្ចសំខាន់ៗនៃកិច្ចសន្យាការងារ ពោលគឺកាតព្វកិច្ចដែលកម្មករនិយោជិតត្រូវធ្វើការឲ្យនិយោជក និងកាតព្វកិច្ចដែល និយោជកត្រូវផ្តល់ប្រាក់ឈ្នួលដល់កម្មករនិយោជិត លើកលែង តែមានបទបញ្ញត្តិផ្ទុយដែលកំណត់ឲ្យនិយោជកផ្តល់ប្រាក់ឈ្នួលឲ្យកម្មករនិយោជិត។ អនុលោមតាមគោលការណ៍ “គ្មានការធ្វើកិច្ចការពលកម្ម គឺគ្មានការផ្តល់ប្រាក់ឈ្នួល” ក្នុងអំឡុងពេលព្យួរកិច្ចសន្យាការងារនេះ កម្មករនិយោជិតពុំបានផ្តល់កិច្ចការពលកម្មជូននិយោជកឡេីយ ហេតុនេះគាត់ពុំទទួលបានប្រាក់ឈ្នួល ពីនិយោជកឡើយ។ ក្រៅពីកាតព្វកិច្ចសំខាន់ខាងលើ កាតព្វកិច្ចដទៃទៀតជាអាទិ៍ គឺកាតព្វកិច្ចរបស់និយោជកក្នុងការផ្តល់កន្លែងស្នាក់នៅ ក៏ដូចជាកាតព្វកិច្ចរបស់កម្មករនិយោជិតដែលត្រូវតែស្មោះត្រង់ និងរក្សាការសម្ងាត់របស់សហគ្រាសនៅតែបន្តដដែល។ ម៉្យាងទៀតការព្យួរកិច្ចសន្យាមិនបណ្តាលឲ្យមានការព្យួរអាណត្តិនៃសហជីព ឬអាណត្តិនៃតំណាងកម្មករនិយោជិតឡើយ។ លើសពីនេះទៀត ថិរវេលានៃការព្យួរកិច្ចសន្យាត្រូវយកមកគិតសម្រាប់គណនាអតីតភាពការងារផងដែរ។ ការព្យួកិច្ចសន្យានេះអាចអនុវត្តបានចំពោះកិច្ចសន្យាដែលមានថិរវេលាកំណត់ផង និងកិច្ចសន្យាការងារដែលមានថិរវេលាមិនកំណត់ផង។ ក្នុងការអនុវត្ត យើងឃើញមានបទបញ្ជាផ្ទៃក្នុងរបស់សហគ្រាសដែលនិយោជកភាគច្រើនផ្តល់ឱ្យកម្មករនូវសិទ្ធិនិងផលប្រយោជន៍ប្រសេីរជាងសិទ្ធិនិងអត្ថប្រយោជន៍ដែលមានចែងនៅក្នុងច្បាប់ស្តីពីការងារ។ និយោជកយល់ព្រមបង់ប្រាក់ឈ្នួលដល់កម្មករនិយោជិតក្នុងអំឡុងពេលផ្អាកកិច្ចសន្យាក្នុងកម្រិតដែលបានកំណត់ក្នុងកិច្ចសន្យាការងារ បទញ្ជាផ្ទៃក្នុង និង/ឬអនុសញ្ញារួម។ ឧទាហរណ៍ … Continue reading ការឈប់សំរាកឈឺ

Loading…

Something went wrong. Please refresh the page and/or try again.

About Me

Hi! I am Nop. I have been a part-time lecturer at universities since 2013. My interest is researching and sharing knowledge and experiences.

Subscribe to My Blog

Get new content delivered directly to your inbox.

%d bloggers like this:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close